*Bedragen zijn wat gedateerd, principe is (al decennia) hetzelfde.

 

Men wil in principe graag werken. Sociale contacten, weer meedraaien in de maatschappij, carrière en niet meer de hand ophouden. Echter het blijkt al snel dat werken vanuit een uitkering niet gewaardeerd wordt door onze regering. Als je uit gaat van een minimale uitkering op bijstandsniveau van €800,-, diende je als alleenstaande zo’n €1200,- netto te verdienen, wil je er op vooruit gaan. Voor alleenstaande ouders en tweeverdieners met kinderen wordt het nog lastiger.

 

Dit komt omdat iemand met een minimum uitkering (bijv. een bijstandsuitkering) geen gemeentelijke belastingen hoeft te betalen, geen
waterschap heffing, circa 200,- huursubsidie per maand krijgt, aanspraak kan maken op ’bijzondere bijstand’ door de gemeente van bijv. een wasmachine of een nieuwe vloerbedekking, bij verhuizen een flinke gouden handdruk krijgt, een voordeelpas heeft met allerlei kortingen (en die zijn vaak niet mis), korting krijgt bij sportclubs, vroeger een ‘Zalm-snip’ kreeg, enz, enz.....

 

Als u vanuit de WAO naar werk zoekt, wordt dit vaak op arbeid therapeutische basis gedaan. Dat betekent dat bijvoorbeeld de eerste 3 maanden 20 uur per week wordt gewerkt, waarna dit omhoog geschroefd wordt. Veel mensen krijgen last van hun oude klachten en er wordt dan besloten op basis van bijv. 20 uur per week te werken.

Er zijn echter ook veel mensen in de WAO, welke gedeeltelijk zijn afgekeurd. Zij bouwen het werken op tot bijv. een max. van 20 uur per week. Ik schrijf dit omdat iemand met 20 uur werken per week wel een topsalaris per uur moet hebben wil hij met het hoofd boven de armoedeval blijven.

 

De regering wil graag zo veel mogelijk mensen aan het werk hebben (althans, dat mag je hopen). Je mag dan ook hopen, dat gemotiveerde mensen die weer de arbeidsmarkt betreden, hier financieel beter van worden. Dat is niet zo. Als het daarbij bleef was het minder een ramp geweest. Echter voor genoemde mensen gaan er door hun

ijver circa 90% van de gevallen financieel op achteruit. Voor een hartchirurg of piloot zal het iets anders liggen.

 

Men gaat werken, en men wordt daarvoor gestraft door de regering. Geen 2 weken vakantie meer naar Frankrijk, maar een weekend naar Drenthe. Kleding voor de kinderen wordt in vervolg ingekocht bij het Leger des Heils, en het oude autootje gaat de deur uit. Waarom? Omdat vader is gaan werken.

 

Kan iemand mij dit uitleggen?

Kan iemand mij slechts één land geven waar men ook er op achteruit gaat als men gaat werken?

 

De toestanden omtrent Poolse werknemers die hier voor weinig tegenwoordig legaal) in de tuinbouw werken wordt nu ook duidelijk.

 

De Poolse werknemers krijgen misschien wel 3 of 4 maal zo veel geld als dat zij niet zouden werken, of soortgelijk werk in Polen zouden doen. Echter hun collega’s met een Nederlands paspoort gaan er financieel op achteruit. En dan heb ik nog niet mee gerekend niet vergoede reiskosten, slijtage aan kleding, extra voeding, en extra wasbeurten met zanderige kleding waar de wasmachine niet echt blij mee is.

 

Zie onder een ingezonden brief van mij in het AD van januari 2006.

 

Het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) is blijkbaar toch bekend met het fenomeen ‘armoedeval’ en heeft ook een eigen onderzoek gedaan (2006). Of dit onderzoek door het ministerie zelf genoeg objectief is, laat ik aan u over. De SZW maakt onderscheidt in diverse soorten van armoedeval: (letterlijk van de site van SZW)

 

Armoedeval is het verschijnsel dat iemand die gaat werken er in inkomen netto niet op vooruitgaat of er zelfs op achteruitgaat. Dit komt onder andere doordat inkomensafhankelijke subsidies zoals huursubsidie, kwijtschelding van lokale belastingen en gemeentelijke inkomensondersteuning wegvallen.

 

Werkloosheidsval: het verschil tussen een uitkering op minimumniveau en werk op minimumloonniveau

 

Herintredersval: het verschil in inkomen als niet-verdienende partners die gaan werken

 

Marginale druk: de stijging van het netto-inkomen na een verbetering van het bruto-inkomen; hieraan valt af te lezen in hoeverre (meer) gaan werken financieel aantrekkelijk is.

 

LET OP: het SZW laat blijkbaar zien dat voor een ‘Alleenstaande ouder’ het nadeel nu slechts –6% is. Dat is natuurlijk gezien ‘het verschil tussen een uitkering op minimumniveau en werk op minimumloonniveau’, gedefinieerd door het SZW op hun eigen site.

 

Links kunt u een berekening zien. Deze geldt als u als alleenstaande  gaat werken met het verkrijgen van een minimumloon, en 40 uur werkt. Maar ook als u een wat beter betaalde baan kan krijgen voor 20 uur, het komt op hetzelfde neer. U dient globaal zeker zo’n  €1450,- - €1500,- bruto te verdienen in 40 of minder uur, wilt u bij werken er op vooruit gaan.

 

Zoals u begrijpt voor een gemiddelde (ex-)persoon in de WAO/WIA/WAJONG met een aangepast aantal maximale werkuren een onmogelijke taak. En dat terwijl er van WAO/WIA/WAJONG richting werk al heel wat barrières beslecht dienen te worden. En u begrijpt het goed, als u tot zo’n €1500,- verdient als alleenstaanden en vooral als alleenstaande ouder doet u financieel het er ‘t beste aan om onmiddellijk uw betaalde werkzaamheden te staken en een WWB-uitkering aan te vragen.

 

Ook als alleenstaande gaat u veelal niet zonder brokken werken. Als u door wat voor reden dan ook een bedrag verdient tussen een uitkering op minimumniveau en net onder het minimumloon, dan bent u de sigaar. Ook in dat geval kun u financieel gezien het beste gebruik maken van ons ‘Vadertje Drees’ sociale vangnet’.

              

Mensen, werk ze! 

 

niet werken?

genoeg tijd om een zakcentje bij te verdienen!

 

* Het principe ‘armoedeval’ is de vele laatste decennia niet veranderd, de cijfers op deze pagina wel, echter de armoedeval is ook hier principieel gelijk gebleven. Zie ook:

 

· Stimulansz  (2022)

· Armoedeval Wikepedia (2022)

· Armoedeval op internet (Google) (2022)

         

 

 

rekensommetje per maand voor een alleenstaande volwassene per 2007:

 

dhr. B.IJ. Stand:

WWB/bijstand = 832,15 netto

huurtoeslag bij een huur van 435,- / 15,- servicekosten = 215,-

kwijtschelding gemeentelijke heffingen* = 300,-/12 = 25,-

kwijtschelding waterschapsbelasting* = 96/12 = 8,-

kwijtschelding hondenbelasting 1 hond

= 72/12 = 6,-

bijzondere bijstand (bijv. verhuizen, wasmachine, enz.) = 25,-

U-pas (voordeelpas sportclub/bios/gratis artikelen) = 20,-

zorgtoeslag = 36,-

langdurigheidsregeling =

331,-/12 = 27,58

korting FNV = 13,80 - 8,27 = 5,53

kostenbesparing** die met werken verbonden zijn: extra douchen, reiskosten, wasmachine etc. = 4,- x 22 = 88,-

totaal netto aan inkomsten: 1288,26 Euro

 

Dat is ruim MEER dan het minimumloon. Het minimumloon per 2007 is voor een volwassene die 40(!)uur per week werkt: netto 1117 Euro

 

dhr. M.I.N. Imumloon :

U heeft bij minimumloon recht op een algemene heffingskorting plus andere kortingen. Deze kortingen zijn o.a. in het leven geroepen tegen de armoedeval en worden berekend over de loonbelasting + premies volksverzekeringen. Dat is fijn natuurlijk, maar hier doen wij het nog niet voor.

 

De korting kan nooit groter zijn dat het verschil tussen de netto- en bruto-inkomsten. Dat is namelijk de belasting die betaald wordt en waar u dan korting op krijgt. Het bruto minimumloon is per 2007: 1300,80

 

Deze meneer krijgt geen huurtoeslag omdat in dit geval het vermogen van dhr. M.I.N. Imumloon hoger is dan 20.014 Euro. Daar zit hij zo aan, hij heeft namelijk door harde sparen een leuk 2e hands autootje kunnen kopen voor 9.995 Euro en had daarnaast een klein erfenisje gekregen van een tante van 8.000 Euro. Hij had 3500,- apart gelegd voor vakantie en bijzonderheden. Samen te veel om huurtoeslag te verkrijgen. Wel ook + 36 Euro zorgtoeslag

 

Als ik een beetje welwillend meedenk met de overheid zal ik er nu van uitgaan dat de werknemer netto ontvangt wat hij bruto verdient(!). Geen belasting betalen dus als u werkt!

Vanuit de WWB werken voor 40 uur/week voor minimumloon is maximaal

(1300,80 + 36) - 1288,26 =

48,54 Euro er per maand op vooruit.

 

LET OP: Er is uitgegaan van de laagst mogelijke uitkering!. Vanuit de WW/WAO enz. op bijstandsniveau werken voor 40 uur/week voor minimumloon is er zeker op achteruit gaan. Immers in deze uitkeringen krijgt u ook een algemene heffingskorting die een stuk hoger is dan 48,54 Euro / maand die u er bij werken op vooruit gaat.

 

Als u bijv. 4 volle dagen (32 uur) werkt krijgt u een schamele 875,20 Euro

* verschillend per gemeente

 

 

**kosten werken in bijv. de tuinbouw
of fabriek per maand:

 

-1x per dag extra douchen na het werk.

 

-Slijtage kleding, ook bijv. ergens achter blijven steken. Ik heb tijdens ongeschoold werk regelmatig mijn broek gescheurd.

 

- Reiskosten tot 10km. en meer dan 30km. worden normaliter niet vergoed. Natuurlijk, u gaat 2 x 7km. dagelijks op het fietsje. Wie betaald het als uw band lek is, als hij gestolen worden, etc.? Wandelen kost per km. gemiddeld meer dan met de auto.

 

- De wasmachine draait volle toeren. Naast dat dit apparaat kostbaar is, is het ook tevens het apparaat in huis wat het meeste stroom verbruikt.

 

- Kleine kosten als: (met mobiel) naar werk bellen, gezamenlijk cadeau als collega jarig is, personeelsvereniging, koffie.

 

- Verrekt u uw rug? Heeft u RSI, of een slijmbeursontsteking op het werk opgelopen? Dan hoop ik maar dat u een goede zorgverzekering heeft, want

fysiotherapie zit niet in het basispakket!

 

Voor dit alles heb ik
4 Euro per werkdag gerekend.

 

Zelf denk ik dat de kosten in praktijk een stuk hoger zijn. Als men  de auto naar het werk gaat is men met een oude Suzuki Alto 7km. x 2 x 0,28/km.= 3,92 Euro kwijt.

Werken brengt extra kosten met zich mee, zoals extra wasbeurten.

Tip voor als u gaat werken vanuit een uitkering: gaat u werken, neem dan uw spaarvarken mee!

ingezonden brief van

ondergetekende in het AD 2006

Spits 30 jan. 2007

 

 

Telegraaf 30 jan. 2007

De regering heeft hopelijk de armoedeval weer op de kaart gezet. Na mailwisseling van mij met enkele Kamerleden, (waaronder

Stef Blok en Mei Li Vos) kreeg ik de het volledige rapport toe gestuurd met toestemming tot publicatie.

In 2007 mailcontact met alle leden van de 2e kamer commissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid gehad.

Het probleem kan van twee kanten benaderd worden:

 

1. of de beloning bij werken wordt hoger

2. of de beloning bij een uitkering wordt lager

3. combinatie 1 + 2

 

Voorstellen:

 

Als mensen in een uitkering er financieel niet op vooruit gaan als zij gaan werken, dient dit gecompenseerd te worden. Dit kan met geld of met andere zaken die het werken weer aantrekkelijk maken. Bij een WWB-uitkering kan dit op lokaal niveau, maar het liefst alle uitkeringen op gelijk niveau belonen bij werken.

 

Beloning voor werk hoger, wat te denken van:

 

1. Win-win beloningen. Bijv. een gratis taalcursus bij een bepaald aantal gewerkte uren. Of een deel van een rijbewijs, fysio-fitness lessen (sport lage blessuregevoeligheid), kortingen op aanschaf van een computer, kortingen op aanschaf van een fiets, enz. Allemaal zaken waarmee de kansen op duurzaam werk verhoogd worden. Ook als beloning uitkering.

2. Kortingen op luxeartikelen. Laat de werkenden alstublieft iets terug zien van hun noeste arbeid. Korting op parfum, bioscoop, zwemmen, een taart, of etentje. Ja, u hoort het goed, geen U-pas maar een ‘IW-pas’ (Ik Werk-pas).

3. Bonnen voor werken. Voor elk uur dat er gewerkt worden een punt, bijv. ongeacht de hoeveelheid van verdiensten. Voor elke 10 punten een bon. Voor 10 bonnen een film naar keuze voor twee personen. Voor 4 bonnen een goede pizza, voor 100 bonnen twee overnachtingen in Brugge.

4. Gratis zaken, zodat de werker echt kan uitkijken naar
bepaalde zaken, en het nuttigen en zien als beloning: cd naar keuze, lekkere taart, enz.

5. Financieel de armoedeval rechttrekken door bij werken extra geld te geven.

6. Financieel de armoedeval rechttrekken + een bonus van €100,- elke maand bij 40-urige werkweek.

7. Wat mij betreft mag vrijwilligerswerk ook beloond worden, in dit geval met bijv. goederen genoemd in punt 1-4 hierboven. Bij vrijwilligerswerk geld ook vaak een armoedeval.

8. Geef mensen met een aangetoonde armoedeval de kans om met een belastingverlaging, of liefst geheel belastingvrij er bij te verdienen. Dit heeft naast het opheffen van de armoedeval ook als voordeel dat iemand ‘droog’ en met minder risico een eigen onderneming kan beginnen.

9. De armoedeval wordt nu geacht bestreden te worden op vooral gemeentelijk niveau. Volgens mij wordt de hete aardappel doorgeschoven en horen dit soort zaken landelijk gelijkmatig geregeld te worden. Per gemeente het wiel opnieuw uitvinden kost enorm veel geld en bureaucratie.

 

Natuurlijk kan ook de minimum uitkering worden verlaagd. Om er voor te zorgen dat er geen armoede ontstaat, zou het
mogelijk kunnen zijn voor deze mensen voor minimale

gebruiksgoederen een compensatie te geven.

Dit gebeurt reeds met weggeefwinkels of voedselbanken.

 

Beloning voor uitkering lager, wat te denken van:

 

1. Gratis bonnen voor een bepaald aanbod. Bijv.  kleding van
Wibra, Zeeman, Hema en V&D, eten van de Aldi en Lidl (en die zijn erg goed) enz. Daarbij het geld van de uitkering of bijv. huursubsidie omlaag.

2. Er zou eigenlijk een norm moeten komen voor wat en niet luxe is. Een televisie acht ik eigenlijk toch wel noodzaak, wil je op de hoogte blijven met wat er in de wereld gebeurt. Een computer kan ook van de bieb gebruikt worden. Een auto behoort tot luxe (mits wegens handicap/anders), een fiets is noodzaak. Zorgen dat noodzakelijke zaken betaald kunnen worden, luxe is geen noodzaak.

3. Als er gekort wordt op het uiteindelijke inkomen, kort dan op bijv. huursubsidie. Mensen met een minimum uitkering dienen niet gestimuleerd te worden grote woningen te huren.

 

 

 

De armoedeval, wie kent hem niet?

 

De armoedeval wordt vooral gezien tussen uitkering op een minimum niveau en werken. Wat dacht u van ouders die naarmate zij meer verdienen ook netto gelijk blijven omdat er een groot deel alimentatie betaald dient te worden?

 

Nu wil ik niet zeggen dat de alimentatie moet stopgezet worden, maar ik leg alleen maar de vinger op de zere plek.

 

Ik heb praktijkervaring met mensen die met dit probleem zitten. Dus ook mensen met een deeltijdbaan op hoger niveau (bijv. HBO of Universitair) die bij het draaien van meer uren hun extra loon kunnen inleveren.

 

Daar gaat de jarenlange investering voor zowel werknemer als voor de staat. Want onderwijskosten staat nog steeds als hoogste kostenpost in Nederland, boven de zorg.

 

Laten we het potentieel wel zo optimaal mogelijk benutten.

 

De armoedeval is een al oud fenomeen, wat hedendaags doodgezwegen wordt. Rond 2000 is het een punt van aandacht geweest, maar zoals vaak wordt er veel gepraat en weinig veranderd.

 

 

 

 

 

minimumlonen 2022 (landelijk)

Bijstandsuitkering 2022

(per gemeente verschillend)

 

Veel gehoorde opmerkingen:

 

1. Als je gaat werken heb je meer kans op een nog betere baan.

antw: Dat is zo. Echter:

A. Veel mensen uit bijv. de WAO kunnen niet volledig werken en blijven in de armoedeval, ook als zij op MBO/HBO niveau werken.

B. Veel mensen willen of kunnen niet meer lonend werk van een hoger niveau doen.

C. Iedereen die werkt maakt elke extra werkdag meer kans op een betere baan. Aan werkende mensen stel ik de vraag: zou u het doen als u met één dag per week minder werken flink meer zou verdienen? U zou dit doen? U zei net dat werken mee kans biedt op een betere baan. Als u 5 dagen per week werkt heeft u meer kans op een betere baan dan als u 4 dagen per week werkt.

 

2. Als je klaagt over de armoedeval, ben je asociaal, je moet werken, je moet niet zeuren, vroeger werkten we 80 uur per week, enz, enz. antw: Graag verwijs ik u naar punt C. hierboven.

 

Zou U minder gaan werken als u

er meer mee verdient?

 

 

Armoedeval door vrijwilligerswerk -

                                      ontmoediging door de overheid

 

Ik zie u reeds een beetje bevreemd kijken. Als ervaringsdeskundige op vele gebieden, en ook ruim met vrijwilligerswerk, zal ik mij nader verklaren.

 

Ten eerste is het zo dat vrijwilligerswerk van oudsher ontmoedigd wordt door de overheid. Dat is door verschillende zaken:

 

1. Het wordt men vanuit een uitkering situatie erg moeilijk
gemaakt om vrijwilligerswerk te ondernemen. Het dient eerst aangevraagd te worden, waarna de trage ambtelijke molen zijn werk doet. In die tijd bent u misschien weer aan het werk, of een ander heeft de taak op zich genomen. Ook is het een
flinke drempel. Als mensen vrijwillig gaan werken willen zij liefst niet tegen gewerkt worden.

2. Vrijwillig werken wordt vaak misbruikt bij keuringen. U kunt
vrijwillig werken? Dan kunt u toch ook betaald werken! Onzin uiteraard.

 

De financiële armoedeval door vrijwilligerswerk

 

Vaak is er wel een kleine vergoeding voor vrijwilligers. Het gaat om niet voldoende vergoeding krijgen om de reiskosten van huis naar vrijwilligerswerk mee te betalen. En dan heb ik het over reiskosten op basis van openbaar vervoer. Sommige instellingen willen er nog wel aan dat je of een vrijwilligersvergoeding krijgt óf reiskostenvergoeding. Bij dat laatste moet je steeds het kaartje/strippenkaart laten zien. Het is echter een wassen neus:

 

Als ik fiets, loop of met iemand anders mee rijdt, krijg ik geen
vergoeding. Lopen is bijv. duurder dan met de trein. Tijdens mijn twee 4-daagsen van 2 x 200km. had ik alleen al een stel schoenen versleten van €129,-.
Dat kost een retourtje Utrecht - Groningen niet. Wie betaalt de fietsenstalling? Wie betaalt de fietsverzekering? Wie betaalt het geld voor het meerijden? Wie betaalt mijn kortingskaart?

Een bedrijf waar je wel geld verdient , of waar je stage loopt, betaald gewoon op basis OV, hoe je ook komt.

 

Vaak is de onkostenvergoeding die de vrijwilligers krijgen per dagdeel (4 uur) totaal niet toereikend om de reiskosten te dekken. U denkt misschien dat het om kleine bedragen gaat. Een kennis kwam €40,- tekort, waarbij de onkostenvergoeding verrekend was. Zonder de onkostenvergoeding te verrekenen kwam hij circa €60,- per maand tekort.

 

Het komt er op neer dat iemand die vrijwilligerswerk doet, ook automatisch donateur wordt: men werkt bijv. 12 uur per week, en is daarbij verplicht een paar flinke knaken in het zakje te doen. En dat terwijl betaalde krachten bij dezelfde instelling wèl gewoon reiskosten vergoed krijgen naast hun salaris (die vrijwel altijd hoger is dan de inkomsten van de vrijwilliger).

 

Onkostenvergoeding voor vrijwilligers is voor bijv. slijtage aan kleding, aanschaf kleine zaken als pennen en papier, een kopje koffie,  enz. Daarnaast dient er naar mijn mening reiskostenvergoeding te worden gegeven op basis van openbaar vervoer. Deze kosten kan een welwillende vrijwilliger met een lage uitkering de das om doen.

 

U kunt zich voornemen nog slechts werk op vrijwillige basis aan te nemen als u verzekerd ben van volledige vergoeding reiskosten en evt. een kleine onkostenvergoeding van bijv. €2,-  - €3,- per dagdeel. Dit geldt dan voor instellingen waar tenminste één betaalde kracht aanwezig is. Voor een kleinschalige actie ‘red de hamster van de buurman’ wordt het wellicht een ander verhaal.

 

Vrijwilligerswerk? Laat u niet uitkleden!      ç

 

 

 

Laatste update: 13-juni-2022

 

 

 

De Armoedeval

Gaat u werken, neem dan uw spaarvarken mee!